به گزارش سرویس سلامت افق تهران؛ یک مطالعه اخیر با بررسی اینکه آیا زمان وعدههای غذایی و طول بازه زمانی روزانه غذا خوردن ما با خطر مرگ و میر و امید به زندگی در بین بزرگسالان مرتبط است، این سوال را عمیقتر بررسی کرد.
ردیابی دادههای بیش از ۳۰،۰۰۰ بزرگسال ۴۰ سال و بالاتر نشان داد که زمان خوردن اولین و آخرین وعده غذایی ما ممکن است با خطر مرگ و امید به زندگی کلی ما مرتبط باشد. شروع روز با اولین وعده غذایی دیرتر با خطر مرگ به هر علتی و بیماریهای قلبی عروقی به طور فزایندهای مرتبط بود. افرادی که اولین وعده غذایی آنها بعد از ظهر بود، در مقایسه با افرادی که اولین وعده غذایی خود را بین ساعت ۷ تا ۸ صبح خوردند، ۲۹ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ به هر علتی بودند.
برای آخرین وعده غذایی، کمترین خطر حدود ساعت ۷ تا ۸ بعد از ظهر مشاهده شد و بیشترین خطر در بین کسانی که بعد از نیمه شب غذا خوردند، مشاهده شد.
وعدههای غذایی سر ساعت
ما درک خوبی از ریتم شبانهروزی داریم – ساعت داخلی بدن که با چرخه ۲۴ ساعته هماهنگ شده است و نه تنها خواب، بلکه عملکردهای بیولوژیکی ضروری، از ترشح هورمون گرفته تا ترمیم سلولی را تنظیم میکند. دانشمندان اکنون در حال بررسی عمیقتر ارتباط آن با غذا در حوزه تحقیقاتی به نام تغذیه زمانی (chrononutrition) هستند – مطالعه چگونگی تعامل زمانبندی وعدههای غذایی با ریتمهای شبانهروزی بدن ما برای تأثیر بر سلامت، متابولیسم و تنظیم وزن.
این موضوع به دلیل سبک زندگی مدرن که مردم را از عادات غذایی قدیمی منحرف کرده است، مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که محققان دریافتهاند که نخوردن صبحانه یا دیر غذا خوردن میتواند ساعت داخلی بدن ما را مختل کند و به سلامت متابولیک آسیب برساند، هنوز مشخص نیست که آیا زمان اولین و آخرین وعده غذایی برای بقای طولانی مدت و خطر ابتلا به بیماریهای قلبی مهم است یا خیر.
پیگیری وعدههای غذایی و مرگ و میر
پژوهشگران برای یافتن ارتباط بین زمانبندی وعدههای غذایی و بقا، دادههای ۳۱۰۴۴ بزرگسال آمریکایی ۴۰ سال به بالا را که بین سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۸ در نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه (NHANES) آمریکا شرکت کرده بودند، بررسی کردند.
پژوهشگران با در نظر گرفتن اولین وعده غذایی بین ساعت ۷ تا ۸ صبح به عنوان زمان پایه ایدهآل، دریافتند که خوردن اولین وعده غذایی بین ساعت ۸ تا ۱۰ صبح با ۱۰ درصد خطر بیشتر مرگ و میر ناشی از هر علتی مرتبط است. با انتظار تا ساعت ۱۰ صبح تا ظهر، این خطر به ۱۹ درصد افزایش یافت، در حالی که مرگ و میر ناشی از سکته مغزی تقریباً دو برابر شد و ۵۹ درصد افزایش یافت. حذف کامل صبحانه و انتظار تا بعد از ظهر، خطر کلی مرگ را به ۲۹ درصد افزایش داد و مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی به ۴۳ درصد رسید.
وقتی صحبت از شام بود، خوردن خیلی زود یا خیلی دیر با هزینه همراه بود. خوردن غذا قبل از ساعت ۷ عصر با ۱۳ درصد افزایش خطر مرگ مرتبط بود، در حالی که خوردن خیلی دیر، بعد از نیمه شب، بسیار خطرناکتر بود و مرگ و میر کلی را ۲۷ درصد و مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی را ۵۱ درصد افزایش میداد. نقطه مطلوب بین ساعت ۷ تا ۸ عصر بود.
امید به زندگی نیز تغییر کرد
در میان شرکتکنندگان ۵۰ سال و بالاتر، در مقایسه با مدت زمان پایه، صرف اولین وعده غذایی بین ساعت ۸ تا ۱۰ صبح با کاهش ۰.۹ سال در امید به زندگی همراه بود، در حالی که خوردن غذا بعد از ظهر با ۲.۵ سال کمتر همراه بود. برای شام، در مقایسه با نقطه شیرین، خوردن غذا قبل از ساعت ۷ عصر با ۱.۲ سال کمتر در امید به زندگی همراه بود، در حالی که خوردن غذا بعد از نیمهشب با ۲.۴ سال کمتر در امید به زندگی همراه بود.
پژوهشگران میگویند در حالی که نتایج به پیوندهای بالقوه بین زمان وعده غذایی، مرگ و میر و امید به زندگی اشاره دارد، این یک مطالعه مشاهدهای بود، بنابراین نمیتواند ثابت کند که زمان وعده غذایی باعث مرگ زودرس میشود. با این حال، آنها رویکرد وسیعتری را به سلامت رژیم غذایی تشویق میکنند، که در آن زمان بهینه وعده غذایی، در کنار کیفیت رژیم غذایی، میتواند یک استراتژی مهم برای بهبود سلامت جمعیت باشد.
انتهای پیام/
