به گزارش سرویس سلامت افق تهران؛ محمدمهدی زرشناس، عضو هیأتعلمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با بیان اینکه تخم شربتی، دانه گیاه ریحان است، اظهار کرد: این دانه پس از قرار گرفتن در آب، لایهای ژلهای و غنی از موسیلاژ در اطراف خود تشکیل میدهد که توانایی جذب مقدار قابل توجهی آب دارد و به همین دلیل، مصرف نوشیدنی حاوی تخم شربتی میتواند احساس تشنگی را برای مدت بیشتری کاهش دهد.
وی افزود: مهمترین ترکیبات تخم شربتی شامل موسیلاژ، فیبرهای محلول، ترکیبات فنولی و فلاونوئیدهاست و موسیلاژ موجود در این دانهها با نگهداشتن آب در دستگاه گوارش، میتواند تخلیه معده را تا حدی کندتر کرده و موجب جذب تدریجیتر آب شود.
این متخصص داروسازی سنتی با تأکید بر اینکه تخم شربتی مانع کمآبی بدن نمیشود، گفت: در شرایطی مانند فعالیت بدنی شدید، تعریق زیاد، تب یا گرمازدگی، بدن همچنان به دریافت آب و الکترولیتهای کافی نیاز دارد و مصرف شربت تخم شربتی نباید این تصور را ایجاد کند که نیاز بدن به آب به طور کامل برطرف شده است.
زرشناس ادامه داد: اگر فرد به دلیل کاهش احساس تشنگی، مصرف آب را محدود کند، همچنان در معرض خطر کمآبی قرار خواهد داشت؛ بنابراین تخم شربتی باید به عنوان یک نوشیدنی کمکی در کنار مصرف کافی آب مورد استفاده قرار گیرد.
عضو هیأتعلمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با اشاره به ضرورت رعایت نکات ایمنی هنگام مصرف تخم شربتی، اظهار کرد: این دانهها باید پیش از مصرف به خوبی در آب خیسانده شوند تا لایه ژلاتینی اطراف آنها شکل بگیرد. مصرف دانه خشک، بهویژه در کودکان، سالمندان و افرادی که اختلال بلع دارند، میتواند خطر انسداد در مسیر مری را افزایش دهد.
وی همچنین با اشاره به محتوای بالای فیبر در تخم شربتی، افزود: مصرف مقادیر زیاد این دانهها ممکن است در برخی افراد موجب نفخ، احساس پری یا ناراحتیهای گوارشی شود.
زرشناس با بیان اینکه فیبر و موسیلاژ موجود در تخم شربتی ممکن است سرعت جذب برخی داروها را کاهش دهد، توصیه کرد: افرادی که داروهای خوراکی مصرف میکنند، بهتر است تخم شربتی را با فاصله زمانی یک تا دو ساعت از داروهای خود مصرف کنند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: تخم شربتی میتواند نوشیدنی مناسبی برای روزهای گرم باشد و با ایجاد احساس سیری و کاهش تشنگی، به تحمل بهتر گرما کمک کند، اما نقش آن در پیشگیری از کمآبی بدن، کمکی است و جایگزین آب آشامیدنی نیست؛ بنابراین حفظ آب بدن همچنان به مصرف کافی آب و در صورت تعریق شدید، جبران الکترولیتهای از دست رفته بستگی دارد.
انتهای پیام/
