به گزارش سرویس فرهنگ و هنر افق تهران؛ ترانۀ جدید «معین زندی» با نام «گذشته آب از سر من» به تازگی منتشر شده است. این اثر با آهنگسازی خواننده تولید شده و ترانۀ آن سرودۀ خواننده و «امین آیین» و « ایلیار» است و با میکس و مستر وحید فرجزاده به گوش میرسد. ترانهای که خالی از نقطه قوّت نیست امّا نقاط قوّتش در قیاس با نقاط ضعف چشمگیر نیستند. در بیت اوّل این ترانه میخوانیم:
طرف کی غش کردی رفتی همه چیو کشک کردی رفتی
میدونستی حالم خرابه اما باز لج کردی رفتی
با شروع سهلانگارانهای روبهرو هستیم. غش کردن و کشک کردن اصطلاحات عامیانهای هستند که در صورت جانمایی مناسب، میتوانست اتّفاق خوبی را رقم بزند امّا چنین چیزی مشاهده نمیشود. ایجاد موسیقی کناری، بر عهدۀ ردیف گذاشته شده که این یک نقطۀ ضعف به حساب میآید و به کار لطمه زده است.
من دلمو دست تو دادم اما تو لهش کردی رفتی
شد همه چی واسم جهنم کجارو بهشت کردی رفتی
این بیت هم ایراد بیت پیش را دارد. ضمن اینکه در مصرع دوم ردیف با واژههای پیش از خود هماهنگی ندارد. تنها نکتۀ شاعرانۀ این بیت تضاد جهنم و بهشت است که از فرط تکرار در ادبیات فارسی جذابیتی ندارد.
عطر تو مونده رو پیرهن من میزنه غم در خونۀ منو
یه روزی باز توام تنگ میشه دلت میگیری باز بهونۀ منو
نسبت به بیتهای قبل قابل قبولتر است. موندن عطر روی پیرهن و در زدن غم عبارات شاعرانهای هستند که البته خلاقیت و تأثیرگذاری کافی برای تبدیل شدن به یک اثر جذاب را ندارند. نکتهای که این بیت را در سطحی بالاتر از ابیات پیشین قرار میدهد، به کار گرفتن قافیۀ صحیح است.
تنهایی بی تو بسه یکی شده بی تو خسته
بیا ببین حالم خرابه همه اینا ناز شستت
در این بیت، «بسه» و «خسته» با توجّه به مخفّف خوانده شدن حرف «ت» در زبان محاوره، موسیقی درونی مناسبی ایجاد کرده، امّا از آنجا که با قافیۀ صحیح در پایان بیت همراه نشده، تأثیر خود را تا حدودی از دست داده است. «حالم خرابه» و «ناز شستت» در صورت بهرهبرداری درست میتوانست، به زیبایی و شاعرانگی بیت کمک کند، امّا چنین چیزی مشاهده نمیشود.
گذشته آب از سر من تو چی میخوای از دل من
خیلی چیزا تقصیر تو بعضی چیزا تقصیر من
دراین بیت اثری از قافیه نیست. موسیقی خاصی در کلمات به چشم نمیخورد. در مورد محتوا هم میشود گفت با عشق به عنوان موضوع اصلی ترانه در تضاد است. درتعریفی که فرهنگ ما از عشق ارائه میدهد، عاشق هیچ وقت تقصیر معشوق را بیشتر از خود نمیبیند.
گذشته آب از سر من دیدی چی اومد سر من
هرچی دلم از تو پره خالیه دور و بر من
بیت پایانی، نقطۀ قوّت کار به حساب میآید. قافیۀ صحیح و تناسب کافیش با ردیف، موسیقی خوبی به بیت داده است. «پر بودن دل» اصطلاح عامیانهای است که برعکس موارد پیشین این ترانه، به خوبی جانمایی شده است. تقابل پر و خالی در مصرع دوم قوی و شاعرانه است. «پر» جزئی از اصطلاح است و خالی در معنای واقعی خود به کاررفته است و در مخاطب، ایجاد لذّت میکند.
متن اثری که در موردش صحبت شد، فاصلۀ قابل توجّهی با شکل قابل قبول یک ترانه دارد. شاعر استعداد نوشتن ترانۀ قابل قبول را دارد امّا برای به فعلیت رساندن استعداد خود، نیازمند کسب مهارت و جدّی گرفتن شاعری است. سهلانگاری در سرودن، که در بیشتر ابیات، به چشم میخورد، باعث شده است که سراینده از نوشتن ابیات درستی مثل بیت پایانی بازبماند. اگر این سهلانگاری کنار گذاشته شود، بالا رفتن تعداد بیتهای سالم، میتواند به نوشتن ترانهای قوی و قابل قبول منجر شود.
انتهای پیام/
